Titel: Gelijkheid en onbehagen. De wortels van het integratiedebat in West-Europa

Dinsdag 16 mei, 16.15 uur.
Academiegebouw, Rapenburg 73

Prof.dr. L.A.C.J. (Leo) Lucassen (1959) is per 1 november 2005 benoemd tot hoogleraar in de Faculteit der Letteren om werkzaam te zijn op het vakgebied van de sociale geschiedenis.

Tekst oratie

Leo Lucassen is in 1959 geboren in Meijel (Limburg) in een onderwijzersgezin met negen kinderen. Hij behaalde in 1978 het diploma Gymnasium alfa en studeerde in de periode 1978-1985 geschiedenis in Leiden, met als specialisatie sociale geschiedenis. In 1985 kwam hij in dienst van de vakgroep geschiedenis als toegevoegd docent en al gauw kende de Faculteit der Letteren hem een driejarige promotieplaats toe (doctoraal assistentschap) voor een onderzoek naar de geschiedenis van zigeuners in Nederland in de 19^e en 20^e eeuw.

In oktober 1990 promoveerde Lucassen cum laude op het proefschrift En men noemde hen zigeuners. De geschiedenis van Kaldarasch, Ursari, Lowara en Sinti in Nederland bij prof.dr. D. van Arkel die tot 1986 de leerstoel Sociale Geschiedenis bezette. In dezelfde periode publiceerde hij samen met Wim Willems een boek over het overheidsbeleid tegenover buitenlandse zigeuners in de periode 1970-1990. Daarvoor was hij voor een jaar aangesteld als junior onderzoeker bij de Faculteit der Rechtsgeleerdheid van de Katholieke Universiteit Nijmegen.

In 1990 kwam Lucassen in dienst van de Faculteit der Sociale Wetenschappen van de Universiteit Leiden, als onderzoeker bij het Centrum voor Onderzoek van Maatschappelijke Tegenstellingen (COMT), waar hij een boek schreef over het taal-onderwijs aan immigranten met professor Köbben Het partiële gelijk. In 1992 kwam hij terug op het 'geschiedenisnest' als KNAW-fellow. In deze hoedanigheid legde hij zich toe op een internationale en interdisciplinaire inbedding van het Nederlandse zigeuneronderzoek Immigrants and other itinerant groups en het schrijven van een Duitse monografie Zigeuner. Die Geschichte eines polizeilichen Ordnungbegriffes.

Na enkele jaren als UD te hebben gewerkt, kende NWO Lucassen in 1997 een Pionier subsidie toe, waarmee hij in 1998 aan de vakgroep geschiedenis van de Universiteit van Amsterdam aan de slag ging, waar hij tot Universitair Hoofddocent werd bevorderd.

Lucassen kreeg in 1996 vanwege de Hollandse Academie voor Wetenschappen de D.J. Veegensprijs voor zijn publicaties over zigeuners en rondtrekkende groepen. Met het pionierproject dat zich richtte op het integratieproces van immigranten in Nederland, betrad hij het veel ruimere onderzoeksterrein van de historische migratiestudies. De belangrijkste publicaties die hieruit voortvloeiden zijn de bundel samen met Jan Lucassen Migration, Migration History, History, het boek The Immigrant Threat. The Integration of Old and New Migrants in Western Europe since 1850 en de bundel Paths of Integration.

(9 mei 2006)