Bomvol bij diesdebat
In de bomvolle grote collegezaal van het Kamerlingh Onnes Gebouw vond zaterdag 11 februari het diesdebat 'Honger en vetzucht' voor alumni plaats. Aanleiding was de oratie in september van Louise Fresco, dit jaar Cleveringa-hoogleraar aan de Universiteit Leiden. Fresco is adjunct-directeur-generaal landbouw van de FAO, de voedsel-en landbouworganisatie van de Verenigde Naties.
| Tweedeling Fresco hekelde de tweedeling in de wereld die is ontstaan is tussen mensen die omkomen van de honger en mensen die leven in voedselovervloed. Haar oratie mondde uit in een pleidooi voor nieuwe spijswetten. Ze bedoelde dit niet al te letterlijk, maar als pleidooi voor bewustwording van wat er op tafel komt (of juist niet) hier en in hongerende landen. En als aanzet tot een contract voor |
| |
|
een meer gelijkmatige voedselvoorziening. 'Dikke van Dam' Alumnus Hugo Byrines, adviseur van supermarkten onder meer op het gebied van voedselveiligheid, schetste het dilemma waar supermarkten mee kampen: ze willen graag goed voedsel verkopen en meevechten in de strijd tegen de westerse vetzucht maar het verkopen op zich komt op de eerste plaats. En dan blijkt er veel (financiële) muziek te zitten in allerlei vormen van (voor)bewerkt, vaak erg vet, gemaksvoedsel. Slechts een deel van de consumenten eet bewust en gezond. Byrnes wil een betere opvoeding van kinderen op het gebied van voedsel. |
||
|
Honger de wereld uit |
| |
|
De VN-taskforce is in het leven geroepen om de honger in stappen de wereld uit te krijgen. In Afrika heeft Eenhoorn mensen letterlijk zien omvallen en sterven van de honger en dat beeld heeft hem niet meer losgelaten. Zijn spijswet was dat elk mens 'iets' doet om de honger in de wereld te verminderen. Toen het publiek het woord kreeg verbreedde het onderwerp zich snel met zeer diverse aspecten als overbevolking, genetische modificatie, het maatschappelijke kwaad van ongezond leven en dictatoriale regimes die honger in de hand werken. Maar een echt debat wilde het niet worden. Slechts zo nu en dan kreeg een panellid iets tegengeworpen, zoals het verleiden van kinderen in supermarkten met veel ongezonde zoetigheid. Paradox Het afsluitende rondje door de panelleden leverde aardige wetenswaardigheden op. Zo is de beste remedie tegen overbevolking het opleiden van vrouwen: hoe hoger opgeleid, hoe minder kinderen. Verder kwam naar voren dat een hoge kindersterfte een hoog geboortecijfer oplevert. Dit leidt tot de paradox dat de strijd tegen kindersterfte ook een strijd tegen overbevolking is. Stabilisatie wereldbevolking Voorzitter Frans Saris, decaan van wiskunde en natuurwetenschappen, sloot het debat af met het vertonen van het gedicht Vrede is eten met muziek van Lucebert, waarvan hier de eerste strofe. Vrede is eten met muziek Vredig eten is goed eten Fotoreportage van de diesviering voor alumni 14 februari 2006/CH | ||


