Prof.dr. Henk Dekker benoemd tot hoogleraar Politieke Socialisatie en Integratie

Prof.dr. Henk Dekker is per 1 januari 2008 bij de Faculteit der Sociale Wetenschappen benoemd tot hoogleraar Politieke Socialisatie en Integratie. Zijn onderzoek beoogt de 'political mind' van individuen te verklaren. Kernvraag is: welke politieke socialisatie draagt bij aan welke politieke integratie? Naast het hoogleraarschap blijft Dekker in deeltijd uhd bij het departement Politieke Wetenschap in Leiden.

Amsterdam en Groningen
Prof.dr. H. Dekker (1949) studeerde in 1972 af in de Politicologie aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Tijdens en na zijn studie was hij leraar maatschappijleer aan de Rijksscholengemeenschap Lochem. In 1973 vertrok hij naar de Rijksuniversiteit Groningen om er aan de slag te gaan bij de subfaculteit der Sociaal-culturele Wetenschappen. Hij zou in Groningen blijven tot 1992 en er opklimmen tot de functie van universitair hoofddocent. Dekker promoveerde in 1986 in Groningen op het proefschrift Politiek op school; verslag van een onderzoek naar de doelstellingen van intentionele politieke socialisatie van leerkrachten maatschappijleer.

Bijzonder hoogleraar
In 1992 kwam Dekker naar Leiden om als universitair hoofddocent te gaan werken bij het departement Politieke Wetenschap. Ook aanvaardde hij een gasthoogleraarschap  Bijzondere Methodenleer aan de rechtenfaculteit van de Katholieke Universiteit Leuven in het academiejaar 1992-93. In 1998 werd Dekker, naast zijn uhd-schap in Leiden, benoemd op de bijzondere leerstoel voor de Sociaal-Wetenschappelijke Studie van de Duits-Nederlandse Betrekkingen van de Universiteit Utrecht. Daarnaast was hij betrokken bij de ontwikkeling van het curriculum Politicologie voor het University College van de Universiteit Utrecht en gaf hij in de beginjaren van dit College de cursus Political Science: the State of the Art. Sinds 2001 is hij directeur van het European Research Center of Migration and Ethnic Relations, ook van de Universiteit Utrecht.

Onderzoek en onderwijs
Dekker is veelzijdig getalenteerd. Zijn publicatielijst laat 11 boeken zien, 80 hoofdstukken, waarvan 76 als eerste auteur, en 59 wetenschappelijke artikelen, waarvan 56 als eerste auteur. Hij richt zijn onderzoek op politieke socialisatie en politiek gedrag, en op thema's als politieke kennis, stemgedrag, effectiviteit van websites van politieke partijen, nationale identiteit en nationalisme, nationale stereotypering, politiek cynisme, Germanofobie, en Islamofobie. In 2006 ontving hij de Nevitt Sanford award van de International Society of Political Psychology.

Verder is Dekker een enthousiast en toegankelijk docent. Dekker gaf gastcolleges in de Verenigde Staten, de Russische Federatie, Slowakije, Spanje, Polen en Duitsland. Momenteel doceert hij Politieke Psychologie in Leiden en bij de Campus Den Haag. Hij begeleidde verscheidene  promovendi naar de verdediging van hun proefschrift; momenteel heeft hij er twee onder zijn hoede. In 2002 ontving Dekker de Casimir prijs voor de beste docent van de Faculteit der Sociale Wetenschappen van de Universiteit Leiden.

Dekker laat zich voorts  kennen als een begenadigd fondsenwerver die nieuwe initiatieven ontplooit en onderzoekers bij elkaar brengt.

Bestuur
Bij dit alles ontwikkelde Dekker zich tot een bekwaam bestuurder, waarvoor hij in Groningen al de basis legde: hij was er lid van het vakgroeps- en het faculteitsbestuur. Ook in Utrecht was hij bestuurlijk actief. In Leiden is Dekker aan zijn tweede termijn begonnen als portefeuillehouder Onderwijs in het Faculteitsbestuur van Sociale Wetenschappen. In die functie oogst hij alom waardering.

Ook op nationaal en internationaal niveau bekleedt Dekker bestuurlijke functies. Zo is hij:

  • voorzitter van de adviesraad van de onderzoeksschool Netherlands Institute of Government
  • lid van de adviesraad voor het Civics and Citizenship Education Research Project van de International Association for the Evaluation of Educational Achievement
  • co-director van de Political Psychology Standing Group van het European Consortium for Political Research (ECPR).

(12 februari 2008/CH)