Dr. Eric Snijder is per 1 november bij het LUMC benoemd tot hoogleraar Medische Microbiologie. Hij zal zich vooral richten op de moleculaire virologie.

Groepsleider
Dr. Eric J. Snijder (Rheden, 1962) studeerde in 1986 cum laude af in de biologie, met als specialisaties moleculaire biologie, elektronenmicroscopie en moleculaire virologie. Aansluitend begon hij in Utrecht aan zijn proefschrift getiteld Berne virus - replication and evolution of the torovirus prototype dat resulteerde in een cum laude promotie in 1991.

In 1990 kwam Snijder naar de afdeling Medische Microbiologie van het LUMC waar hij universitair docent werd en vervolgens via de functie van universitair hoofddocent doorgroeide naar een groepsleiderschap binnen de afdeling.

Niche
De afdeling Medische Microbiologie doet op verschillende niveaus onderzoek naar de (moleculaire) interacties tussen pathogenen en hun gastheer. Snijders onderzoeksgebied betreft de details van de replicatiemechanismen van RNA-virussen, bijvoorbeeld het SARS-virus. Het is een niche waardoor hij in Nederland een tamelijk unieke positie inneemt.

Creatief
Snijder staat bekend als een creatief onderzoeker die zowel nationaal als internationaal zijn sporen heeft verdiend. Hij geldt als een autoriteit op het gebied van het RNA-virusonderzoek. Dit blijkt niet alleen uit zijn publicatielijst maar ook uit de vele uitnodigingen die hij krijgt om te spreken op vaak prestigieuze conferenties en congressen. Hij heeft veel subsidies binnengehaald en fondsen geworven, waaronder acht van NWO.

Standaardwerken
Sinds 1988 schreef Snijder 148 wetenschappelijke publicaties (mede) op zijn naam, waarvan 85 in peer-reviewed tijdschriften. Daarnaast is hij als redacteur verbonden aan twee belangrijke tijdschriften op zijn vakgebied en heeft hij bijdragen geleverd aan diverse standaardwerken.

Verbinden
Snijders onderzoek heeft een directe link met het onderzoek naar de evolutie van virussen, omdat bij replicatie van RNA-virussen doorlopend mutanten worden gegenereerd die de basis kunnen zijn voor nieuwe virusuitbraken ('emerging viruses'). Om dezelfde reden is er een link met onderzoek ten behoeve van de ontwikkeling van antivirale geneesmiddelen en andere antivirale behandelingsstrategieën. Een belangrijke taak als hoogleraar wordt voor hem dan ook het dichter bij elkaar brengen van het fundamenteel en klinisch onderzoek rond deze thema's.

Onderwijs
Onderwijs geeft Snijder voornamelijk bij de opleiding Biomedische wetenschappen. Hij is mede-coördinator van en docent in de zeer populaire mastercursus Moleculaire Virologie. In het kader van zijn hoogleraarschap gaat Snijder onderwijs opzetten voor studenten Geneeskunde en promovendi. Snijder is een enthousiast en gewaardeerd docent die complexe processen op heldere en aansprekende wijze kan uitleggen.

Snijder was begeleider/co-promotor van zes promovendi die hun proefschrift hebben afgerond; momenteel heeft hij er vier onder zijn hoede.

Nevenfuncties
Snijder bekleedt diverse nevenfuncties op zijn vakgebied. Zo is hij werkgroepleider binnen de sectie nucleïnezuren van NWO-CW, voorzitter van de studiegroep Arteriviridae van de Vertrebrate Virus Subcommittee van het International Committee on the Taxonomy of Viruses, lid van het Training and Dissemination Committee van VIZIER, het EU-project Viral Enzymes Involved in Replication, en tenslotte waarnemend coördinator en sectiemanager van SARS-DTV, een onderzoeksprogramma van de EU.