Vrij Nederland in debat: Afghanistan
- In samenwerking met de Universiteit Leiden en studievereniging S.P.I.L.
- 15 mei, 20.00 uur
- Kamerlingh Onnes Gebouw, Steenschuur 25, Lorentz-zaal
Met: Hans Couzy (Federatie van Nederlandse officieren, oud-bevelhebber), Rob de Wijk (directeur HCSS, hoogleraar Strategische Studies), Hans van Baalen (Kamerlid VVD), Farah Karimi (Groenlinks, auteur 'Slagveld Afghanistan'), Hans van Baalen (VVD-kamerlid), Willem Vogelsang (Universiteit Leiden), Joeri Boom (de Groene Amsterdammer), Antoinette de Jong (NRC 'M'/Radio 1), Vik Franke (documentairemaker), Raymond van den Boogaard (NRC Handelsblad) en Harm Ede Botje (Vrij Nederland, gespreksleider)
Beslissing
Wel of niet blijven in Uruzgan? Deze zomer beslist het parlement over verlenging van de aanwezigheid van 'onze jongens' in Afghanistan. De Kamerleden in Den Haag zijn naast de ambtelijke berichten van het ministerie van Buitenlandse Zaken en hun eigen spaarzame bezoeken vooral afhankelijk van de verhalen van journalisten van kranten, radio en televisie.
Ongehinderd werken?
Door de nieuwe openheid bij Defensie gingen de afgelopen maanden tientallen verslaggevers embedded in Uruzgan. Werden zij wat wijzer in Kamp Holland? En konden ze ongehinderd hun werk doen? Een enkeling koos ervoor zonder enige begeleiding af te reizen naar de Zuid-Afghaanse provincie. Gaf dat een ander beeld? En wat is de situatie nu precies in Uruzgan?
Over deze en andere vragen gaat Vrij Nederland in debat. Onder leiding van Harm Ede Botje, die onlangs nog in Afghanistan was, delen vier journalisten hun ervaringen met het publiek.
Corruptie en gebrek aan competentie
Nadat de vertegenwoordigers van de pers over hun belevenissen in het oorlogsgebied hebben verteld, komt in de tweede ronde de politiek aan het woord. Nederlandse hoge militairen die in Uruzgan hebben gediend beklaagden zich na terugkeer over het gebrek aan vooruitgang bij de wederopbouw, over corruptie en over het schrijnend gebrek aan competentie bij de plaatselijke bestuurders.
Wel of niet doorgaan?
Heeft het dan nog wel zin om door te gaan? En is de missie naar Uruzgan (die meer dan vijfhonderd miljoen euro kost) eigenlijk niet veel te duur als we naar de magere resultaten kijken? En: wegen die resultaten wel op tegen de veiligheidsrisico's? Met andere woorden: is verlenging van de Nederlandse deelname aan de International Security Assistance Force (Isaf) nog wel te verantwoorden? Of hebben we de morele verplichting te voorkomen dat de inwoners van Uruzgan helemaal aan hun lot worden overgelaten en moeten we ondanks alle tegenslag juist doorgaan?
Vanaf de zijlijn
Willem Vogelsang, onderzoeker aan de Universiteit van Leiden en adviseur van de Koninklijke Landmacht bij vredesmissies, gespecialiseerd in de geschiedenis en cultuur van Afghanistan en Iran, zal de gesprekken vanaf de zijlijn volgen en ingrijpen waar dat nodig is.
