Onderwijsprijs voor Larissa Anissimova
'Elke student leert anders.' Zo motiveert docente Russisch Larissa Anissimova dat ze in elk college meerdere werkvormen gebruikt. Anissimova kreeg op 8 februari tijdens de diesviering in de Pieterskerk de jaarlijkse Onderwijsprijs. Onderwijs en didactiek zijn haar passie.
Collegebezoek
![]() LSR-voorzitter |
Hoge verwachtingen
Sophie Hogerzeil, voorzitter van de LSR vertelde in de Pieterskerk waar de jury naar kijkt: interesse in/deelname aan extracurriculaire activiteiten; de studenten meenemen in de wereld van het onderzoek; de actualiteit in het onderwijs betrekken; helpen bij het vinden van stages; originele onderwijsvormen gebruiken; de student leren schrijven en presenteren; meedenken over de loopbaan van de student; hoge verwachtingen hebben van de student, de student aan het denken zetten.
Standaarden verleggen
Hogerzeil gaf aan dat voldoen aan enkele van de eisen niet voldoende is. 'De studenten hebben heel goede docenten voorgedragen. Wij mochten vijf uitmuntende docenten selecteren. En dan moet je je standaarden verleggen: we gingen op zoek naar wat een goede docent uitmuntend maakt.' De keus viel dit jaar uiteindelijk op Larissa Anissimova, docente Russisch, en nog maar anderhalf jaar bij de universiteit werkzaam.
Geheugentechnieken
Larissa Anissimova heeft, aldus Hogerzeil tijdens de diesviering, onderzoek gedaan naar leermethodes en geheugentechnieken. Ze realiseert zich dat elke student anders leert en houdt daar rekening mee door in een college maar liefst negen (Hogerzeil: 'Ik heb het zelf geteld!') verschillende didactische werkvormen te gebruiken. Anissimova gebruikt deze werkwijze niet alleen in colleges, maar ook in de Summerschool, bij Lapp-top, en op internationale congressen. Zij heeft docenten van andere universiteiten geïnspireerd deze technieken over te nemen, en heeft daarmee de bewondering van de jury gewonnen.
'Onderwijsmens'
Anissimova laat zich inderdaad kennen als 'onderwijsmens'. Onderwijs en didactiek zijn haar passie. 'Bij bijna alles wat ik doe heb ik het onderwijs in mijn achterhoofd', zegt ze. Haar uitgangspunt, en ook de verklaring voor het toepassen van veel verschillende werkvormen, is dat elke student anders leert. 'De een is auditief ingesteld, de volgende visueel, de een heeft een heel goed geheugen, de ander heeft baat bij herhaling. Sommige studenten vinden het makkelijker om eerst de grammatica te leren terwijl de ander de grammatica makkelijker leert vanuit de taal. Op al die verschillen moet je je onderwijs inrichten.' Daarom legt ze de stof niet alleen uit, ze zingt liedjes met de studenten, doet rollenspelen, ze schrijft op het bord, speelt spelletjes, studeert theaterstukken in, maakt filmpjes, bekijkt met
![]() Sophie Hogerzeil overhandigt bloemen aan Larissa Anissimova, en daarna het certificaat. |
Tolken
Ze licht het belang van bijvoorbeeld het zingen van liedjes toe. 'Dat is goed voor de fonetiek. Wat ik voorafgaand aan het zingen doe, is een aantal regels op het bord schrijven. Vervolgens ga ik in op elk van de woorden. Door zo te werken blijven die beter hangen.' Een van de spelletjes is het tolkenspel, waarbij drie studenten respectievelijk een Nederlander, een Rus en de tolk spelen. 'Een indringende manier om snel met de taal aan de gang te gaan', aldus Anissimova.
Anissimova geeft ook Russisch in Lapptopp, het programma voor getalenteerde vwo-ers. Met hen studeerde ze een toneelstuk in dat ook daadwerkelijk werd opgevoerd.
Grammatica
Is het dan alle dagen feest in de colleges van Anissimova? En haalt iedereen een voldoende? 'Nee', zegt de prijswinnaar. 'De grammatica is de basis van alles, die moet er op een gegeven moment, hoe dan ook, goed inzitten. Is dat niet het geval, dan lukt het niet met de studie.' En: 'Ook moet er goed Russisch uit de studenten komen. Ik heb liever dat ze weinig zeggen of schrijven maar dat correct doen, dan dat ze zich veel uiten met veel fouten erin.'
(13 februari 2006/CH)


