What's in it for them?


Het schooltje in Naivasha, Kenia.

Op 23 november organiseren vier studenten bij Augustinus een benefietfeest om geld in te zamelen voor een schooltje in Kenia. What's in it for me? is niet de enige vraag die studenten drijft. Ook voor Hakima Mahyou en Kelly Schut staan de belangen van anderen voorop.

Jij ook!!
Leendert-Jan Doornbos werd geboren in Kenia en woonde er tot zijn derde. Zijn vader was als landbouwkundige uitgezonden naar dit land, zijn moeder werkte er als onderwijzeres. Na terugkomst bleef de familie Doornbos in contact met de mensen in hun toenmalige woonplaats Naivasha. Oudste zoon Oege Doornbos bezag vorig jaar de krakkemikkige toestand van het kleuterschooltje en besloot geld te gaan inzamelen voor het herstel ervan. Hij richtte daartoe de stichting JIJ OOK!! op. Leendert-Jan sloot zich onmiddellijk aan bij het initiatief. Doornbos: 'Het belang van het schooltje is groot. Als kinderen niet naar de kleuterschool zijn geweest, hebben ze ook geen toegang tot het basisonderwijs. Hij richtte in Leiden een commissie op waarvan, naast hemzelf, drie andere studenten lid zijn.

Veel steun
De commissie zocht naar een 'studentikoze' manier van geld inzamelen en kwam al snel op een feest. De entree is vijf euro per persoon. Daarvoor krijgt de bezoeker een polsbandje waarop staat: De Universiteit Leiden steunt Kenia. De universiteit heeft het bandje gesponsord, waardoor de volledige entree naar het project kan. De kosten van het feest - dat in het teken staat van het goede, Keniaanse doel, worden bestreden met een opslag op de drankprijs. Want hoewel het feest goed wordt gesteund door de betrokkenen (de studentenverenigingen, beveiliging, de drukker van de posters, de dj) zijn er onvermijdbare kosten.


De leeringen krijgen hier bij het schooltje les in de buitenlucht.

100 euro per maand
Het opknappen van het schooltje kost ongeveer 9000 euro. Een derde is al via het netwerk van familie en vrienden binnengehaald. Hopelijk levert het feest nog eens een derde op. Voor het resterende bedragen worden met behulp van de Ekklesia fondsen geworven. Naast het opknappen van schooltje wil de stichting ook het onderwijs zelf veiligstellen; dat kan met minder dan 100 euro per maand. Er komen dus meer activiteiten. Doornbos heeft overigens inmiddels zijn studie rechten beëindigd en doet nu HBO verpleegkunde. 'Onder meer omdat ik in Kenia wil gaan werken en dat is als verpleegkundige makkelijker.'

Aparte wereld
Hakima Mahyou is coördinator van de Leidse Studentengroep Amnesty Leiden. Deze groep bestaat naast de reguliere Leidse werkgroep van Amnesty International. 'De studentenwereld is aparte wereld, vandaar die aparte groep. Wij weten hoe je studenten kunt benaderen en betrekken.' De contacten met de reguliere groep zijn goed. De studentengroep - de actieve kern telt acht studenten - organiseert filmavonden, debatten en, samen met de Leidse groep, activiteiten op 10 december, de 'verjaardag' van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (Verenigde Naties, 1948). Wat betreft de Amnesty-acties - schrijfacties voor vrijlating van politieke gevangen, verbetering van hun omstandigheden in de gevangenis en/of een rechtvaardig proces - richt de studentengroep zich vooral op studenten en andere jongeren.


Kelly Schut (l) en Hakima Mahyou.

Achtergestelde positie van vrouwen
Mahyou's ontstond toen ze zich bewust werd van de achtergestelde positie van vrouwen 'Ze hebben overal ter wereld minder rechten', zegt ze. Wat haar aanspreekt bij Amnesty is het universele van de mensenrechten. Een recente ontwikkeling is daardoor dat Amnesty meer werkt op westerse landen. De Amerikaanse gevangenis Guantánamo Bay op Cuba mag zich bijvoorbeeld verheugen in bijzondere aandacht. Maar ook Nederland is ingekleurd op de kaart. Dit is het gevolg van uitvloeiselen van het asielbeleid, waardoor bijvoorbeeld in ons land onschuldigen, zelfs kinderen, worden opgesloten en asielzoekers, met allerlei beperkingen op het gebied van onderwijs en werk, onmenselijk lang op uitsluitsel moeten wachten. Een nieuw initiatief van de Studentengroep is om asielzoekers die wachten op een beslissing stage te laten lopen bij hun groep. Zo komen ze in contact met anderen en kunnen ze zich nuttig maken.

Amnesty-studiereis
Mahyou is van Marokkaanse afkomst en heeft afgelopen zomer een Amnesty-studiereis gemaakt naar Marokko, waar vluchtelingen uit Sudan en Ethiopië ronddwalen zonder enige status. Mahyou wil nu in Marokko een kliniek gaan opzetten voor deze vluchtelingen. Hoe ze dat moet doen kan ze leren bij SOL, de Studentenvereniging Ontwikkelingssamenwerking Leiden, een studentenorganisatie waarin Kelly Schut bestuurslid is. 'Het onderwijs aan de universiteit is theoretisch gericht, je leert weinig praktische vaardigheden met betrekking tot het opzetten van projecten en werken in ontwikkelingslanden', zegt Schut. De SOL wil in deze leemte voorzien. 'Ons streven is verdieping en verbreding met betrekking tot ontwikkelingssamenwerking.' SOL doet dat door middel van debatten, lezingen, filmavonden, studiereizen en workshops. Zelf neemt SOL geen projecten ter hand, wel reikt de vereniging studenten van alle studierichtingen die 'iets willen', bijvoorbeeld een weeshuis opzetten in Afrika, de helpende hand. Zo loopt momenteel de SOL-workshop Van idee naar project. In twee keer drie uur laat SOL zien 'hoe je een idee kunt omzetten in een concreet projectplan met meetbare doelen, middelen en resultaten' aldus de ULCN-mail die naar alle studenten ging. 'In de vervolgsessie leer je hoe je fondsen voor je project kunt werven.' SOL wil ook de toegang naar stages in ontwikkelingslanden meer zichtbaar maken. 'De mogelijkheden zijn er wel maar ze zijn versnipperd en niet altijd makkelijk te vinden', zegt Schut.

Hip


Leendert-Jan Doornbos met het T-shirt van het benefietfeest.

Mahyou en Schut zijn het er over eens dat iets doen voor een ander weer hip is onder studenten. Leendert-Jan Doornbos zei het ook al: 'Als je zelf met iets bezig bent, merk je dat veel anderen ook rondlopen met ideeën om iets te doen voor mensen die het minder hebben.' Schut geeft aan dat de motieven van SOL niet helemaal altruïstisch zijn. 'Het is moeilijk om na je studie een baan in een ontwikkelingsland te vinden. Ervaring helpt, en dat willen wij ook bieden en stimuleren.'

De studenten van vandaag zijn de flower power van de jaren zeventig voorbij; ze willen toewerken naar een concreet, haalbaar doel. Mahyou zegt dat Amnesty het op dit punt wat moeilijk heeft, omdat minder sprake is van concrete projecten. 'Studenten weten meer van hun eigen rechten dan van de schending van de rechten van anderen', zegt ze.

Alle drie de studenten zijn zich ervan bewust dat wat zij doen een druppel op de gloeiende plaat is, dat ze te maken hebben met een misschien wel never ending story van onrecht, honger en armoede. Schut: 'Maar bijvoorbeeld Afrika beschouwen als een lost continent is onacceptabel.'

Links

(21 november 2006/CH)