De toppen van het kunnen

Sterrenkundige Ewine van Dishoeck

'Van Dishoecks kennismaking met de wereld van de interstellaire wolken dateert van 1979. "Ik was druk bezig af te studeren als theoretisch chemica. Altijd heb ik een fascinatie gehad voor moleculen. Het lag in de rede dat ik bij scheikunde zou promoveren, een onderwerp had ik al bedacht. Alleen: er was geen promotor, de Leidse hoogleraar theoretische chemie was overleden. Een opvolger diende zich niet aan, zodat het zaak was elders onderdak te vinden. Mijn vriendje Tim de Zeeuw, met wie ik in zigeunerorkest Csárdás speelde en in het Jeugd Kamerorkest Leiden, zette me op het spoor. Tim studeerde in Leiden sterrenkunde en had net een college gevolgd waarin interstellaire moleculen aan de orde kwamen, een gloednieuw onderwerp. Ik was er ontzettend blij mee. Laten het precies de moleculen zijn waar ik bij theoretische chemie aan gerekend had!"

De expert op het gebied van interstellaire moleculen, zo vernam Van Dishoeck, was Harvard-astronoom Alex Dalgarno. "O slik," was de reactie, maar een ontmoeting liet niet lang op zich wachten. "Die zomer kampeerden Tim en ik in Mont-Tremblant National Park in Quebec toen we hoorden van een astronomisch congres over interstellaire moleculen, precies die week in dat park. Wat een toeval! Zou Dalgarno er ook zijn? Wij in onze netste kleren, voor zover van toepassing op een camping, er heen. Ik voelde me ontzettend zenuwachtig, alsof ik naar de tandarts moest. We liepen een Amsterdamse astronoom tegen het lijf en hij was het die me bij Dalgarno introduceerde. Vijf minuten hebben we samen buiten op een bankje zitten praten. Het resultaat: een uitnodiging om een half jaar op Harvard te komen werken." '(p. 36-37)