Nieuwe voorzitter LSR houdt niet van stil zitten

'Kritiek omzetten in verbetering.'

Sophie Hogerzeil, researchmasterstudente Religious Studies is komend jaar voorzitter van de Leidse Studentenraad (LSR). 'Ik wil meer zelfovertuiging in de LSR brengen. Het werk van de raad is belangrijk en de leden moeten dat gevoel internaliseren.'

Bestuursfunctie
Sophie Hogerzeil heeft al een heel verleden als bestuurder. Al op de middelbare school (in Zwitserland) was ze eerst secretaris en toen penningmeester van het leerlingenbestuur. In Leiden was ze achtereenvolgens studentlid van de opleidingscommissie godgeleerdheid, voorzitter van de studievereniging van godgeleerdheid, de Theologische Faculteit der Leidse Studenten (TFLS) en assessor in het faculteitsbestuur. Deze laatste functie vervulde ze afgelopen academisch jaar en uit dien hoofde was ze lid van de LSR.

Kritiek
'Het zit in mijn karakter om actief te zijn', zegt Hogerzeil. 'Als ik zie dat iets niet goed gaat of beter zou kunnen, kan ik niet stil blijven zitten. In dat opzicht ben ik ongeduldig. Ik heb altijd wel ideeën hoe het dan aan te pakken en vind het leuk om anderen daarin mee te krijgen.' Aan kritiek uiten vanaf de zijlijn heeft Hogerzeil een hekel, je moet proberen wat te dóén. 'Zeker als je in de gelegenheid wordt gesteld om je kritiek om te zetten in verbetering moet je daar gebruik van maken, vind ik.'

Bijzonder
Hogerzeil verbaast zich er nog steeds over hoe belangrijk de inbreng van studenten bij de Universiteit Leiden wordt gevonden. 'Mijn vrienden van de middelbare school in Zwitserland die ook zijn gaan studeren hoor ik daar nooit over. En ik ervaar het

'Ik probeer anderen mee te krij-gen.'

belang dat er hier aan gehecht wordt ook als écht, ik merk het aan de manier waarop ik vanuit de universiteit wordt benaderd. Dat voorzitter van de LSR een serieuze functie is, ervoer Hogerzeil ook toen een deel van de sollicitatieprocedure een gesprek bleek te zijn met vicerector Ton van Haaften. 'Dat gesprek had niets plichtmatigs, hij was echt geïnteresseerd. Heel opmerkelijk allemaal.'

Nieuwe werkwijze
Het afgelopen jaar heeft de LSR een nieuwe werkwijze ingevoerd. De agendapunten worden in werkgroepjes voorbereid, waarna telkens één lid van zo'n groepje als woordvoerder in de vergadering van de raad optreedt. Vóór elke vergadering worden de onderwerpen over de werkgroepjes verdeeld. Hogerzeil: 'Ik vond dat een goede ontwikkeling en wil ermee doorgaan.'

'Wat ik méér in de LSR wil brengen is een goed begrip van de onderwerpen', zegt Hogerzeil. 'Ik vind dat de raad soms te weinig achtergrondinformatie heeft om iets goed te begrijpen.' Ze noemt als voorbeeld een onderwerp waar ze zelf aandacht aan wil besteden tijdens haar voorzitterschap: het hoge collegegeld dat studenten van buiten de Europese Unie moeten betalen. 'Wij worden daarover geconsulteerd maar ik vind dat we te weinig van de achtergrond weten om goed vat op het onderwerp te krijgen: waarom is er dat verschil tussen studenten van binnen en buiten de EU en waarom wordt juist dat bedrag gevraagd? Wat waren alle overwegingen die geleid hebben tot dat bedrag? Dat soort informatie moet je hebben om een goed oordeel te kunnen geven en je vindt die niet in de stukken. Daar moet je dus achteraan.'

Beleidsagenda
Hogerzeil heeft nóg een punt dat ze graag in de LSR wil inbrengen: selectie van

'We hebben te weinig achter-grondinformatie.'

docenten. 'Er zijn docenten die ongetwijfeld zeer goede onderzoekers zijn maar bij wie de studenten in slaap vallen. Kun je dat onderwijs niet beter laten geven door iemand die enthousiast kan doceren?' Leidend voor de LSR is ook de beleidsagenda voor het komend academisch jaar waarmee het College van Bestuur komt. En ongetwijfeld zullen de raadsleden punten aandragen.

Moeilijk vindt Hogerzeil onderwerpen die raken aan de (internationale) positionering van de Universiteit Leiden. 'Aan de ene kant wil de universiteit behoren tot de eredivisie en zich kunnen spiegelen aan Oxford en Cambridge, aan de andere kant wordt ingezet op een brede instroom. Er is beweging naar beide kanten en dat kan ik niet goed plaatsen.'

Allemaal mannen
Hogerzeil is de derde vrouwelijke voorzitter van de LSR in successie. 'Ja, dat klopt. Ook waren het afgelopen jaar zeven van de negen assessoren vrouw. Ik sprak hier pas nog over met de opleidingsdirecteur van mijn faculteit, Heleen Murre-van den Berg. Die zei dat het in 'haar tijd' ook zo was. Maar, zo zei ze erbij, in de hogere regionen van de universiteit zie je de vrouwen daarna niet terug, daar zijn het weer allemaal mannen.'

(22 augustus 2006/CH)