Universiteit Leiden
  home   contact      
 
 
 
Archief
   

Archief > Forum 2/07 > Van de decaan

Van de decaan

Molto voglio, molto spero

door Geert Booij

Je hebt van die zinnetjes die in je hoofd blijven hangen, als je ze leest of hoort. Mij overkomt dat ook wel als ik naar muziek luister. Dat doe ik ook regelmatig in de trein. Mijn MP3-speler beschermt me zo een beetje tegen al die onbeschaamd telefonerende mensen. Wat lijkt het me heerlijk als mobiel telefoneren alleen toegestaan zou zijn op treinbalkons. In de metro van Tokyo wordt keurig omgeroepen dat mobiel telefoneren niet is toegestaan, en je ziet dan ook iedereen sms-en. Prima! 

De twee zinnetjes boven dit stukje zijn het begin van een mooie aria uit Händels opera Rinaldo (Acte 1, scène V). Ze verwoorden treffend wat ik als faculteitsbestuurder regelmatig voel, als ik weer hoor van prachtige plannen die een van mijn collega's heeft, en ik pieker over manieren om er geld voor te vinden. Ja, ik wil wel veel, en hoop ook veel. Plannen zijn er genoeg, en het is geweldig om te zien hoeveel creativiteit zich steeds manifesteert. Ik noem een paar recente: het plan van de kunsthistorici en boekwetenschappers om de prachtige historische collecties van de universiteit verder te exploreren, het project Brieven als buit waar Marijke van der Wal aan werkt, en het plan voor een taalmuseum dat is ingediend door een groep taalkundigen rond Maarten Mous, een plan dat is doorgedrongen tot de tweede ronde van de Academische Jaarprijs, en de ontwikkeling van het interfacultaire LIBC, het Leiden Institute for Brain and Cognition.

Het regeerakkoord en de vorming van het kabinet Balkenende IV geven ons nieuwe hoop. Er zal meer geld worden uitgetrokken voor wetenschappelijk onderzoek, en het plan voor de leerrechten staat gelukkig in de vriezer. Vlak voor de verkiezingen kregen we nog in het Lipsiusgebouw van Maxime Verhagen te horen dat de invoering van leerrechten een goed idee was, en ook dat we met Bos de klos zouden zijn. Ach, wat kan dat allemaal blijkbaar snel veranderen als er geformeerd en geregeerd moet gaan worden.

Natuurlijk leven we met enige vrees in ons hart, nu een beta-onderzoeker minister van onderwijs is geworden. De gelukwensen van columnist Piet Borst aan de nieuwe minister, in NRC-Handelsblad van 10 maart hielden in dat er nu eindelijk eens een echte wetenschapper minister van onderwijs geworden is. Ook het verloop van de Smart Mix-procedure gaf ons niet veel hoop op begrip voor het belang van de geesteswetenschappen. We moeten toch maar assertief blijven, en overtuigd van de waarde van onze disciplines, ja zelfs van de mogelijkheid van valorisatie ervan. We hopen daarvoor een steuntje in de rug te krijgen van de Adviesraad voor Wetenschap en Technologie, dat binnenkort een rapport zal publiceren met een goed betoog over het maatschappelijk belang van de alfa-wetenschappen, een rapport waaraan onze collega Blockmans een belangrijke bijdrage heeft geleverd. De KNAW is van plan om door middel van een conferentie in het late voorjaar ook aandacht te vragen voor het maatschappelijk belang van de geesteswetenschappen.

Het moet trouwens duidelijk zijn dat er ook veel beta-onderzoekers zijn met veel belangstelling en waardering voor de humaniora. Een goed voorbeeld van zo iemand is onze ex-rector Douwe Breimer, die steeds op de bres heeft gestaan voor het hele spectrum van wetenschappen dat we aan onze Leidse universiteit beoefenen. Het was ook daarom een goed gevoel om hem als rector te hebben, en we hebben afscheid van hem genomen in een stijl die de humaniora zeer waardig was.

En nu gaan we aan de slag met een nieuwe rector, iemand uit Amsterdam nog wel. Ook van hem weet ik dat hij een warm pleitbezorger van de geesteswetenschappen zal zijn. We willen veel, en we hopen veel voor onze faculteit, en het is aan ons om Paul van der Heijden te steunen in zijn werk, ook voor onze faculteit. Ik zie er naar uit met hem samen te werken.

                                    
 
   
vorige pagina top pagina