Universiteit Leiden
  home   contact      
 
 
 
Archief
   

Mededelingen

Hoe was het ook alweer met ...

Verdwenen gedicht

Op het Lipsius is sinds kort aan de voorzijde een gedicht aangebracht, maar trouwe bezoekers weten dat er al veel langer een ander gedicht het gebouw sierde: aan de waterzijde. Je kon dit gedicht lezen vanaf het bruggetje. Rechtsonder het gedicht hing een kop van Johan Huizinga.

Die kop is goed terecht gekomen, namelijk in het Johan Huizinga-gebouw, maar waarom is toch dat gedicht verdwenen ? Dat vroegen veel verontwaardigde gebruikers van het Witte Singel - Doelencomplex zich af.

Bij de opknapbeurt van de buitenkant van het Lipsius moesten bijna alle geverfde vlakken opnieuw behandeld worden. Soms was vervanging van de platen aan de buitenkant noodzakelijk, soms was het oppervlak sterk vervuild geraakt in de loop van de tijd. Dat gold ook voor het deel waar het gedicht op was aangebracht.

Maar niet getreurd: het gedicht komt terug, en wel zoals het er oorspronkelijk ook op is aangebracht. Daartoe zijn de initiatiefnemers inmiddels benaderd. Bij wijze van voorbode zijn nu steigers aangebracht.

      
Steigers aan de waterzijde van het Lipsiusgebouw met 'het verdwenen gedicht'.
(foto: Jesca Zweijtzer)

Het gedicht is terug!

                                    
 
   
vorige pagina top pagina